Camp NaNoWriMo 2020

by

Toen ik afgelopen januari een flinke lijst maakte van de dingen die ik in 2020 zou gaan doen, kon ik niet voorzien dat er niet lang daarna een pandemie zou uitbreken, waardoor dit jaar zowel het langste als het kortste jaar van mijn leven zou gaan worden. Normaal gesproken heb ik wel een redelijke grip op de tijd, maar dit jaar voelt elke week tegelijkertijd als een drie maanden en als één dag . En zo gebeurde het dat ik vier weken geleden wakker werd en op mijn telefoon zag dat het 1 juli was. Het jaar was half voorbij. En ik had nog een boek te schrijven, volgens mijn to do list. Dus besloot ik op stel en sprong te gaan kamperen.

“Kamperen?” hoor ik de mensen die mij kennen nu roepen, “Maar jij HAAT kamperen!” Klopt. Gelukkig is Camp NaNoWriMo al jaren geheel virtueel. Je kunt bij aanmelding je aansluiten bij een “cabin” waarin anderen zich bevinden, maar ook een eigen cabin openen , al dan niet met mensen die je al kent. Vanwege mijn late aanmelding besloot ik deze keer n mijn eentje te kamperen. Vond ik ook wel toepasselijk, gezien de Coronasituatie.

Voor wie zich afvraagt waar NaNoWriMo voor staat, het is de afkorting van National Novel Writing Month. Het hoofdevenement, waarbij je in de maand november 50.000 woorden schrijft, wordt sinds 1999 gehouden. Het begon in kleine kring in de Verenigde Staten (21 deelnemers), daarna werd het een landelijk, en vervolgens een internationaal evenement. Waarom het dan NaNoWriMo heet en niet InNoWriMo? Ik meen me vaag te herinneren dat dat te maken had met het niet willen verliezen van naamsbekendheid, met al geprint promotiemateriaal en ook met het feit dat NaNoWriMo lekkerder “bekt”.

Sinds 2011 zijn er ook twee zomerevenement in april en juli, genaamd Camp NaNoWriMo. Tijdens Camp mag je zelf bepalen hoeveel woorden je wilt gaan schrijven, ik geloof dat de standaardinstelling 40.000 woorden is. Ik heb in het verleden al 5 keer aan NaNoWriMo meegedaan, dus ik weet precies hoeveel 40.000 woorden is: iets minder dan 50.000 en dus best veel.

De vorige twee keer dat ik aan Camp NaNoWriMo deelnam heb ik 15.000 woorden geschreven, ik besloot dat aantal ook deze keer weer als doel te stellen. Als ik minimaal 484 woorden per dag zou schrijven, zou ik op schema zitten. Leek me wel zo relaxed, voor zover schrijven bij mij ooit relaxed is. Zoals ik wel eens eerder geschreven heb, hebben de schrijverij en ik een nogal, eh, gecompliceerde verhouding, dus ik was benieuwd hoe het deze keer zou gaan.

Op dag 1 begon ik enthousiast en tikte ik een ruime hoeveelheid woorden weg. Op dag 2 realiseerde ik me dat ik eigenlijk een pesthekel aan schrijven heb, en op dag 3 wilde ik niets liever dan alles wat ik al geschreven had, integraal in de prullie mikken. Het ging, kortom, voorspoedig. Op dag 9 zat ik aan 14.052 woorden: ik had min of meer een kapstok waar ik het verhaal later aan op kan gaan hangen, en ik had ook een aantal delen van het verhaal geschreven. Ook is me duidelijk geworden wat er nog ontbreekt, waar ik nog over moet beslissen en wat ik nog moet researchen. Dat werden de laatste duizend woorden, en toen kreeg ik een certificaat en deze leuke badge:


Altijd leuk

En nu? Ervaring heeft me geleerd dat ik het geschrevene het best een maand of 6 kan laten rusten. Tegen die tijd heb ik voldoende afstand en kan ik bepalen of het überhaupt ergens over gaat . Ook kan ik dan beslissen of ik het manuscript afschrijf of, eh, afschrijf. Of ik het, als het af is, ga uitgeven? Nee, dat denk ik niet. Een boek uitgegeven krijgen is namelijk minder makkelijk dan het lijkt. Daar komen dingen om de hoek kijken als “Is er een markt voor?” (twijfelachtig – red.), “Past het in de huidige literaire trend?” (nee – red.), “Ben je iemand met een (het liefst groot) bereik?” (verre van – red.).

Daarnaast is het handig als je iemand kent die bij een uitgeverij werkt , want het is vrij algemeen bekend dat je manuscript inzenden voor de slush pile 99,9% van de tijd een verspilling van printpapier en inkt is. Misschien niet als je de nieuwe Mulisch bent, maar als ik daadwerkelijk de nieuwe Mulisch was geweest dan had iemand dat al wel opgemerkt ondertussen. Overigens ga ik het ook niet in eigen beheer uitgeven of er een crowdfunding voor starten, want daar moet je het volledig hebben van je eigen bereik en dat is in mijn geval dusdanig minimaal (hoi mam!) dat dat geen haalbare kaart is.

Waarom ik het dan toch geschreven heb? Omdat het idee van het verhaal al een jaar of 5 door mijn hoofd zwierf. Nu het op papier staat, hoef ik er niet meer over na te denken en kan ik de vrijgekomen ruimte in mijn hoofd voor andere dingen gebruiken. Een beetje “Ik wil geen boek schrijven, daarom schrijf ik een boek, dan hoef ik geen boek meer te schrijven”, dat idee. *vinkt dit project van de “To Do”-lijst af*

Deze maand – juli

by

Gelezen – Online

As A Black Woman I Know Too Much About White Hair

We are a collective of people who have been targeted and manipulated by Warren Ellis, author.

Women speak out about Warren Ellis: ‘Full and informed consent was impossible’

‘Cancel Culture’ Is How the Powerful Play Victim

Helaas nog niet officieel uitgegeven en beschikbaar, maar wel hoogst noodzakelijk, ook hier in Nederland: Mind the Gap: a handbook of clinical signs on black and brown skin

“The function, the very serious function of racism is distraction. It keeps you from doing your work. It keeps you explaining, over and over again, your reason for being. Somebody says you have no language and you spend twenty years proving that you do. Somebody says your head isn’t shaped properly so you have scientists working on the fact that it is. Somebody says you have no art, so you dredge that up. Somebody says you have no kingdoms, so you dredge that up. None of this is necessary. There will always be one more thing.” – Toni Morrison

Speciaal voor iedereen die last heeft van geluidsoverlast en als een zeikerd weggezet wordt: Wat lawaai doet met de gezondheid: ‘Kans op hartziekten neemt toe’

“Het cultureel toe-eigenen van eten is een koloniaal trekje”

Why Marie Kondo’s method is ideal for my ADHD

Modeontwerper Yamamoto overleden

Ballerina Zizi Jeanmaire overleden op 96 jarige leeftijd

Geluisterd – Muziek

Gotye “Somebody That I Used To Know” (ft. The Basics & Monty Cotton)

Linkin Park – In The End (Live from Red Square)

Leo P – From Home (featuring my dad)

Lady Gaga, Ariana Grande – Rain On Me (Official Music Video)

Hella Sketchy – Demon With A Halo

Geluisterd – Podcasts

De Moord op Patrick

De Kofferbakmoord

In het hart geraakt: wie vermoordde Els Slurink?

Guido Dilweg van De Glazerij stelde een podcastlijst samen met tips van zijn volgers. Check overigens ook zijn glas in lood werk op De Glazerij

Gezien – Films en documentaires

Geen

Gezien – TV en Youtube

The Cheerleader: How Bring It On Evolved the Archetype

The History of Queer Coding

I Solved The Disappearance Of My Dad’s Best Friend Wat mij betreft een perfect voorbeeld van waarom het, als je je goede herinneringen wilt behouden, beter is om niet in het verleden te gaan graven.

Tattoos On Black / POC | IT CAN BE DONE!!

NikkieTutorials blikt terug op coming out: ‘Het was heel erg donker’

Nile Rodgers Tells The Story of “Let’s Dance”

The Story of Pulp and “Common People”

The Last Bronycon: a fandom autopsy

The Girl From Ipanema is a far weirder song than you thought

Diverse leutigheden

 

Deze maand – juni

by

Gelezen – Online

Restanten eeuwenoude nederzetting gevonden in Noord

A Complete Guide to the Handful of Proper Nouns Anna Wiener Uses in Uncanny Valley

In L.A., Race and Income Remain Major Factors in Coronavirus Deaths

The Results of This Year’s Homeless Count Are Grim—and They Don’t Take the Pandemic’s Impact into Account

Inside Kylie Jenner’s web of lies and why she’s no longer a billionaire Een werkelijk bizar artikel. Niet omdat de Kardashian’s gelogen hebben, dat is geen nieuws, doen ze wel vaker. Maar het feit dat er blijkbaar zulke absurde bedragen gemoeid zijn met deze onzin vind ik schokkend, zeker als je de voorgaande twee artikelen over armoede en dakloosheid in Los Angeles, de stad waar de Kardashian’s wonen, net gelezen hebt.

Kareem Abdul-Jabbar: Don’t understand the protests? What you’re seeing is people pushed to the edge

“White Family Facebook Drama Over Police Racism” : uitstekende tips over hoe je met deze situatie om kunt gaan

Nog meer tips: Zo ontleed je de uitspraken van een racisme-ontkenner

Inpakkunstenaar Christo overleden

How British Feminism Became Anti-Trans En of ze daar snel weer mee op willen houden svp.

‘This You?’ – How Black Twitter Turned Accountability Into an Art Form

Did Cards Against Humanity’s ironic humor mask a toxic culture all along? Zie ook: Former employees accuse Cards Against Humanity of a racist and sexist office culture

Breonna Taylor and Black Women are Not Memes

The Vanishing Monuments of Columbus, Ohio

I am Eric Garner’s cousin. Here’s what George Floyd’s family can expect

The Museum at FIT LinkTree, met links naar modecollecties uit de museumcollectie

Is Anna Wintour Going Out of ‘Vogue’?

Hartverscheurdend nieuws dat mijn absoluut favoriete danser uit mijn jeugd overleden is: Jens van Daele was als kunstenaar compromisloos, in dans en in choreografie

Geluisterd – Muziek

LABI SIFFRE – It Must Be Love Een perfect popliedje, y/y?

Pentatonix – At Home EP (op Spotify) want Mitch Grassi. Nogmaals: Mitch Grassi.

Sixtyeight2ohfive: A Playlist Project

Geluisterd – Podcasts

De Showbizzmoord “In de true crime podcastserie De Showbizzmoord duiken journalisten Lammert de Bruin (EenVandaag) en Babs Assink (o.a. NOS-Journaal) in de geruchtmakende moord op platenproducer Bart van der Laar in 1981. In zeven afleveringen word je meegenomen in een wereld vol sterren, drugs, prostitutie, geld en macht. Wie is er verantwoordelijk voor de dood van Bart van der Laar?”

De Laatste Dans “In De Laatste Dans gaat podcastmaker en muzikant Frans Pollux op zoek naar Uwe, een spoorloos verdwenen stamgast van een Roermonds café. Zeven jaar geleden vertrok Uwe om te sterven, na een laatste dans op een liedje van Pollux. Maar is Uwe wel écht dood?”

Rewind “Rewind is dé podcastserie over cruciale momenten in de Nederlandse muziekschiedenis. Vijf momenten die meer betekenden dan die 24 uur. De eerste reeks ging over de geschiedenis van de dance in Nederland, de tweede reeks over het levenslied”

Gezien – Films en documentaires

Martin Margiela: in his own words

Gezien – TV en Youtube

Analyzing the “Karen” Meme

Diverse leutigheden

 

Most commented posts

Houdt het dan nooit op? – Social media en intermenselijk contact

donderdag, mei 10, 2018

Het internet is het allerbeste wat mij in mijn leven overkomen is. Het heeft mijn ...

Deze maand – februari

donderdag, maart 7, 2019

Gelezen – Online Geef de daklozen maar weer de schuld: How the Homeless Ended Up Being ...

Interview met LP (dat ben ik!)

woensdag, januari 17, 2018

Toen ik als tiener in mijn Andy Warhol-fase voor het eerst het blad Interview te ...