Tag Archives Editor’s Letter

2022

by

Vorig jaar wenste ik iedereen een “beter 2021” en hoewel 2021 beter was dan 2020, was het, voor mij in ieder geval, nog steeds geen leuk jaar. Dat het een iets minder stom jaar was dan het vorige, kwam voornamelijk omdat ik na mijn vaccinaties in april en juni niet meer in continue doodsangst hoefde te leven.

Ook het feit dat ik aan een nieuwe studie begon die tot nu toe erg goed bevalt (altijd een slag om de arm houden – red.), zorgde voor wat vreugd en toekomstperspectief. Hoewel het dus niet overhield, was het in ieder geval genoeg om niet de hele maand “Long December” van de Counting Crows in mijn hoofd te hebben.

Voorzichtig optimistisch en redelijk vers geboosterd wens ik jullie allemaal dan ook een beter 2022. En 2023. Want waarom ook niet.

In de tussentijd zal ik dan een poging wagen om weer eens wat te publiceren, te beginnen met de verlate december round up aanstaande vrijdag.

9

Een beter 2021!

by

Waar ik in andere jaren mensen “Een gelukkig [vul jaar in]!” wenste, houd ik het dit jaar bij “Een beter 2021!”, geïnspireerd door de Counting Crows lyrics die al drie weken in mijn hoofd spoken:

A long December and there’s reason to believe
Maybe this year will be better than the last

Want hoewel het natuurlijk elk jaar zo is dat New Year, New You grotendeels onzin is, is het dit jaar natuurlijk 100% flauwekul. We zitten nog steeds midden in een pandemie, en het zal nog wel even duren voordat iedereen van een vaccin voorzien is. Ook is het daarna maar de vraag wanneer de wereld weer “normaal” wordt en hoe dat “normaal” er dan uit gaat zien. Overigens koester ik geen enkele hoop dat deze pandemie voor daadwerkelijke, langdurige, collectieve verandering gaat zorgen in hoe we als mensheid met elkaar, met andere dieren en met de planeet omgaan.

Zoals we sinds maart gezien hebben, zijn een groot deel van de mensen extreem gehecht aan wat ze gewend zijn en hebben ze geen enkele behoefte om hun denkbeelden en/of levensstijl kritisch onder de loep te nemen, laat staan aan te passen. Uiteraard zijn de onderliggende maatschappelijke structuren er ook op gericht om dit zo te houden, maar dat toch vrij stevige gebrek aan bereidheid om je leven ook maar een klein beetje aan te passen vond ik heftig. Ook compassie blijkt op grote schaal nogal een dingetje te zijn, met name het gebrek eraan. Ik verwacht dan ook dat we uiteindelijk grotendeels teruggaan naar “vroeger”. Natuurlijk zullen bepaalde dingen verdwijnen en niet meer terugkomen, maar ik vrees dat dat vooral zaken zijn die nu al ondergewaardeerd en daardoor gesubsidieerd zijn. Laten we hopen dat het meevalt. Laten we ook hopen dat ik volgend jaar niet langer mijn inspiratie uit Counting Crows lyrics moet halen, want damn.

Anyway, fijn dat u er nog steeds bent en een beter 2021!

6

La Rentrée

by

Elke dag is een nieuwe dag om “opnieuw” te beginnen, te rebooten, maar sommige data maken deze overgang gevoelsmatig wat makkelijker: maandag, de eerste van de maand of 1 januari. In Frankrijk hebben ze een fantastische dag : elk jaar op 1 september is het “La Rentrée” (“De Terugkeer”). Dit is de dag waarop het nieuwe schooljaar begint, en het officiële einde van de zomervakantie. In Frankrijk duurt de zomervakantie namelijk twee maanden (juli en augustus) en het hele land ligt dan vrijwel plat, zeker in augustus.

Vandaag is het 1 september 2020. Het jaar is alweer bijna voorbij, en hoewel ik niet geloof in “Het leven wordt van het ene op het andere moment anders, puur omdat de datum verandert”, denk ik wel dat jezelf voornemen vanaf een bepaalde datum te stoppen met een beetje vegeteren, als een stok achter de deur kan werken.

Ik merk namelijk dat ik me toch wat lamgeslagen voel door de Coronapandemie, de algehele politieke staat van de wereld, en de hittegolf, die een overduidelijk gevolg is van de ernstige klimaatproblemen waar vanuit de politiek nauwelijks concreet iets aan gedaan wordt. Het was geen bijster inspirerende periode wat mij betreft. Nu het wat koeler is en ik niet continu afgevoerd dreig te worden naar het ziekenhuis wegens oververhitting omdat ik medicatie gebruik waardoor ik mijn lichaamstemperatuur niet goed kan reguleren, is het weer tijd om verder te werken aan mijn nog steeds middellange to do list.

Omdat een goed begin het halve werk is, ben ik begonnen met het deactiveren van mijn Facebookaccount. Hoewel ik nooit iets met Facebook gedaan heb, was het deactiveren toch een mijlpaal. Ik heb het account indertijd aangemaakt om te gebruiken tijdens een stage en daarna tijdens een vervolgopleiding waar ik voor aangenomen was. De stage heb ik moeten afbreken toen ik een herseninfarct kreeg, en de vervolgopleiding is niet doorgegaan omdat het na dat herseninfarct lang geduurd heeft voordat ik weer de moed vond om mijn scriptie af te schrijven en mijn bachelor af te ronden.

Het definitief deactiveren van mijn Facebookaccount riep een boel gevoelens op. Ik moest terugdenken aan hoe ik me voelde toen ik, speciaal voor mijn droomstage, er tóch een aanmaakte. Ik moest terugdenken aan hoe veelbelovend mijn toekomst er toen uitzag, en hoe er door dat herseninfarct van die veelbelovende toekomst niets terechtgekomen is. Dat is en blijft een verdrietige situatie, en ik heb het deactiveren achteraf gezien lang voor me uitgeschoven omdat ik gewoon geen zin had om weer zo acuut met dit verdriet geconfronteerd te worden. Nu het deactiveren achter de rug is echter, voel ik voornamelijk opluchting: ik heb nooit een Facebookaccount gewild, en nu heb ik er ook geen meer. Dat voelt congruent.

In de komende maanden ga ik, behalve reikhalzend uitkijken naar het Coronavaccin, weer verder met niet alleen het afmaken van (s)lopende zaken, maar ook met het opruimen van dingen die, net als dat Facebookprofiel, nergens meer over gaan. Denk aan 5 jaar emails, oude profielen op websites, elk mogelijk document dat ik ooit voor mijn studie heb moeten downloaden, 15 jaar foto’s, kortom: dingen die ik niet zie, maar die ondertussen wel tientallen gigabites aan ruimte innemen op mijn laptop en op externe harde schijven. Over foto’s gesproken: ik heb nog een aantal fotoseries van museumbezoeken teruggevonden die ik nooit eerder geplaatst heb, die volgen binnenkort. En ja, ook de artikelen waar ik al maanden van zeg dat die “binnenkort” komen, komen eraan.

4